Dziś Światowy Dzień Nauczyciela. O tych, których pamiętamy latami

Są nauczyciele, których pamiętamy za świetne lekcje. Są tacy, których pamiętamy za jedno zdanie rzucone kiedyś mimochodem. I są też tacy, których pamiętamy głównie dlatego, że do dziś na dźwięk słów „wyciągamy karteczki” robi nam się trochę nieswojo.

Szkoła była dziwnym miejscem. Przez kilka godzin dziennie spotykaliśmy ludzi, których wtedy ocenialiśmy głównie po tym, czy pytają, czy robią kartkówki i czy pozwalają poprawić jedynkę. Dopiero po latach zaczynamy rozumieć, że po drugiej stronie biurka też siedział człowiek. Czasem zmęczony, czasem wymagający, czasem surowy, a czasem taki, który potrafił zobaczyć w uczniu coś, czego ten jeszcze sam w sobie nie widział.

Bo nauczyciele nie tylko uczyli nas dat, wzorów, ortografii czy budowy komórki. Uczyli nas zabierać głos, próbować jeszcze raz, przygotowywać się mimo stresu i przekonywać się, że jednak potrafimy.

Nie każdego wspominamy dobrze. Nie każdy był naszym ulubionym nauczycielem. Ale właściwie każdy zostawił po sobie jakiś ślad.

I może właśnie na tym polega ta praca, że jej efektów często nie widać od razu. Czasem pojawiają się dopiero wiele lat później, kiedy orientujemy się, że coś, co dziś umiemy, wiemy albo w sobie mamy, zaczęło się kiedyś w zwykłej szkolnej sali.

Dziś, w Światowy Dzień Nauczyciela, warto więc pomyśleć o tych, którzy stali kiedyś przy tablicy. Bo być może w jakiejś części to właśnie dzięki nim jesteśmy dziś tym, kim jesteśmy.

Fot. Zdjęcie utworzone przy pomocy Sztucznej Inteligencji