Dzień Zaduszny. Dlaczego coraz trudniej nam oswoić śmierć?

2 listopada wspominamy tych, którzy odeszli. Dzień Zaduszny to jednak nie tylko czas modlitwy i odwiedzania cmentarzy, ale również okazja do refleksji nad przemijaniem. Choć ze śmiercią spotykamy się niemal codziennie w mediach, coraz trudniej przychodzi nam rozmawianie o niej i towarzyszenie bliskim w ostatnich chwilach życia.

W Kościele katolickim Dzień Zaduszny, obchodzony dzień po uroczystości Wszystkich Świętych, poświęcony jest modlitwie za wszystkich wiernych zmarłych. To czas wspomnień, zadumy i pamięci o osobach, których nie ma już wśród nas.

O śmierci słyszymy często, ale nie potrafimy o niej rozmawiać

Współczesne społeczeństwo coraz bardziej oddala się od doświadczenia umierania. Boimy się śmierci, więc udajemy, że jej nie ma.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu odchodzenie bliskich częściej odbywało się w rodzinnym domu. Dziś wiele osób spędza ostatnie chwile życia w szpitalach i placówkach opiekuńczych. Zmiany społeczne, migracje i zanikanie rodzin wielopokoleniowych sprawiają, że rzadziej mamy bezpośredni kontakt z umieraniem.

Specjaliści zajmujący się opieką hospicyjną przypominają, że towarzyszenie ciężko choremu nie zawsze wymaga trudnych rozmów. Niekiedy największe znaczenie mają zwykła obecność, uważne słuchanie i poczucie, że nie jest się samemu.

Pamięć o tych, którzy odeszli

Dzień Zaduszny przypomina, że przemijanie jest nieodłączną częścią życia. Zapalając znicze i odwiedzając groby, wracamy wspomnieniami do osób, które były dla nas ważne.

To również moment, by pomyśleć o tych, którzy wciąż są obok nas. Bo pamięć o zmarłych jest ważna, ale równie istotne jest znalezienie czasu dla bliskich, dopóki jeszcze możemy z nimi porozmawiać.